07 Mayıs 2007 Pazartesi

tecrit edilmiş özlemler..

Yatağına girdi. Sokağın lacivert tavanındaki yıldızlarla bakıştı yattığı yerden perdeyi aralayıp. Ona "sokakların tavanı kadar" seviyorum seni dediğini anımsadı. İçinde yaşayan; bastırılmış, susturulmuş, acıtılmış, "kendinden" tecrit edilmiş, tecavüz edilmiş yanı, tek onun varlığında utanmıyordu varlığından..

Yatsı ezanı başlayınca o uhrevi utançsızlığı hayal etti. Sanki "o" bir hayaletti. Oysa öyle diriydi ki yavaş dokunuşların tuzlu tadı. Gözlerini yumduğunda arkasından bir kol sarılacakmış hissiyle doldu oda. Hava, tıpkı o çilek mevsimindeki gibi aşk kuşanmıştı, bir anda vurdu katı gerçekliğin boynunu. Bekledi, bekledi. Beline dolanmadı o hayalet kollar. Gözünü açtı, bakakaldı. Katı gerçeklik çilek mevsiminin kellesini alıp çıktı odadan. Varlığını yalanlarmış gibi..

İstanbul' un unuttuğu bi an




İzi vardı, kendi yoktu sanki.. Havada uçuşan, birbirine çarpıp etrafa saçılan kelimeleri toparlamaya çalışıyordu. Kırılganlıklarından kısarak biriktirdiği son ümidi cebindeki delikten düşüp mazgaldan kanalizasyona yuvarlandı. Titredi bir an ama devam etti yoluna. O an aklından geçen;

"Sen üstünden geçtiğin köprünün
Altından geçen suyun şavkına bakarken
Üstünden kuşlar geçer ömrünün."

diye bir şeydi.

Dolmuşa bindi. Dışarıdakilerin gözleriyle çatıştı bir kaç kez. Zaman donmuştu. Sonra ilham geldi,
- Ben geldim, orda mısın?
- Burdayım da, kalemim kağıdım yok. Şimdi git sonra gel.
- Tamam.. Sonra görüşürüz.
- Eve vardığımda da gelme olur mu? Çok yorgunum.
- Tamam..

Yüzünden düşen bin parçayı toplamak istedi, çabasının sonundaysa 999' u hala yerdeydi. Ayakta durmaktan yorulmuştu. Oturan herkese küfretti içinden. Dudakları da kıpırdadı hatta. Sonra o şiir yine içinde döngü oluverdi. Şiirin bir en başı, bir de en sonunu hatırlardı hep. Oysa onu onlarca kez okumuştu:

"Seyrek gülüş sen ne güzel birşeysin
Nazlanırsın ama bir gün gelirsin"

Arada tam 55 satır var.

"Sorma,
usulca uzandığında
bir ceset oluyorsun öpüldükçe şımaran.."

-İstanbul' un unuttuğu bi kızın kendini unuttuğu bi zaman diliminin sonu-